Goede vrijdag

Ik had gehoopt dat ik u wat goed nieuws kon brengen, want het is bijna mijn verjaardag, de lente is in het land en mijn vakantie is gestart. Ik wou dat ik kon zeggen dat het de goede richting uitgaat met 'de cijfers', ik kon vieren tot in de vroege uurtjes in een zweterig café of op een zonnig terras, met de mensen rondom mij die ik graag zie. Maar het gaat sneeuwen volgende week, ik heb nog niet tegen mijn moeder durven zeggen dat het gedaan is met mijn lief en mijn gekke buurman heeft mij een depressie toegewenst omdat mijn nieuwe voordeur niet past bij onze beschermde voorgevel. Ik had gehoopt dat ik u kon blij maken met een fijn concert, maar de pot van Jambon bleek al leeg nog voor ik mijn idee uit de doeken kon doen. "Het leven is aan de rappe", hoor ik mijn moeder luidop zeggen. Dat ik als kind 2 jaar na elkaar het slakje kreeg in de kleuterklas daar werd wel eens lacherig over gedaan, maar ik kon snel lezen en mocht als Jezus de solo's zingen tijdens de eerste communie. Mijn broer en ik gingen aan iedereen vertellen dat we de pastoor mochten schoppen als hij ons teveel zou aanraken en we spoorden de andere kinderen aan hetzelfde te doen. Voor de rest kraaide er geen haan naar, de man zit trouwens nog altijd in de gevangenis. Zo ging dat in een katholiek dorpje in de jaren '90. Er waaiden geruchten, maar er werd gezwegen. Wie zou anders die eerste hostie uitdelen? Ik zie mij nog gezwind met witte ballonnen de kerk binnenwaaien, mijn moeder had een linnen kleedje uitgekozen met een bijpassend bordeaux haarlint dat de kapper professioneel had vastgemaakt met een doorzichtige haarspeld. Ongelooflijk zenuwachtig was ik, om die solo in een echte micro te mogen zingen, maar ik vergat de dubbele herhaling van het refrein en voelde me de grootste loser op aarde. Jezus maakt immers geen fouten.

Het is vandaag Goede Vrijdag. Ook niet direct een topdag te noemen voor hij die wegneemt de zonden der wereld. Maar wel voor mijn buurman, die met zijn sorry-taartjes de vrede herstelde en mij deed ontsnappen aan een nakende depressie.